Na terenie naszego kraju jak dotąd niecałe 50% gospodarstw domowych ma możliwość korzystania z szerokopasmowego Internetu. Warto zastanowić się nad tą liczbą, ponieważ obecnie jesteśmy na etapie wprowadzania (oczywiście za fundusze pochodzące z kasy unijnej) szerokopasmowej sieci, szczególnie w obrębie małych gmin, gdzie powstaną dziesiątki tysięcy kilometrów sieci światłowodowych. Sam projekt wprowadzany jest po hasłem walki z wykluczeniem cyfrowym, zastanawiające jest jednak jego funkcjonowanie w praktyce.

Wprowadzenie ogólnie dostępnego Internetu szerokopasmowego umożliwi komfortowe korzystanie nie tylko z zasobów samej sieci, ale również na oglądanie filmów, e-learning czy gry on-line. Umownie za minimalną prędkość pozwalającą na takie zastosowania uznaje się 1Mb/s, jednak w praktyce szybkości te są o wiele większe. Dziś popularną prędkością, oferowaną przy większości pakietów, jest zdecydowanie ponad 10Mb/s, często około 20Mb/s. Taki transfer pozwala na korzystanie z nowoczesnych mediów, jak kilkadziesiąt kanałów telewizji cyfrowej, z czego około 10 nadawanych w jakości Full HD, VOD czy telefonii internetowej – a wszystko przy symultaniczności tych usług. Szerokopasmowe łącze pozwala na wygodne korzystanie z usług Triple Play, obejmujących TV, tani internet i telefon, a co istotne dzięki ich pakietom klient może zaoszczędzić całkiem znaczne kwoty (zazwyczaj najtańsza z usług jest gratisowa).

Szerokopasmowy internet zwykle budowany jest na drodze przewodowej, rzadziej – bezprzewodowej. Jako medium wykorzystuje się najczęściej kable symetryczne, współosiowe, światłowodowe, zaś w sieciach bezprzewodowych transmisję radiową (jak WiMax, oferująca zasięg do około 5 km z transferem do 70Mb/s czy sieci 3G/4G, w praktyce oferujące prędkości rzędu 4Mb/s).

Polska ciągle jeszcze posiada na swojej mapie „białe plamy” pod względem zasięgu sieci Internetu bezprzewodowego. Oczywiście większe miasta, a zwłaszcza metropolie, cieszą się pełnią zasięgu nowoczesnej infrastruktury 3G/4G, mniejsze zaś muszą w większości zadowolić się siecią w trybie EDGE. Internet bezprzewodowy w postaci „radiówek” jest często jedyną drogą do posiadania sieci w małych miejscowościach czy wsiach. Warto przyjrzeć się perspektywom, jakie daje swoim użytkownikom Internet bez kabli.

Zacząć wypada od bezpłatnej możliwości, jaką swoim mieszkańcom daje część miast w postaci dostępu do tak zwanych hot – spotów. Ich głównym plusem jest brak kosztów i spore możliwości transferu (nawet do 54Mb/s), jednak istotna wada w postaci zasięgu obejmującego maksymalnie 500 m skutecznie ogranicza liczbę potencjalnych użytkowników. Prywatni posiadacze umów z operatorami Internetu stacjonarnego często sami, na własną rękę rezygnują z podpięcia za pomocą kabla i inwestują w router. Dzięki temu na terenie całego mieszkania mogą łączyć się z siecią za pomocą wielu różnych urządzeń, od smartfonów po laptopy.  Bezprzewodowa sieć to także sieci oferowane za pośrednictwem operatorów telefonii GSM. Do niedawna słaby zasięg i przepustowość łączy stawiały je na przegranej pozycji, współcześnie najpopularniejsze na rynku ciągle są rozwiązania drugiej generacji (a więc transmisje EDGE i GPRS), trzeciej ( 3G, CDMA i UMTS) oraz czwartej (nieformalnie określanej jako 4G, transmisje WiMax).

Do głównych zalet sieci bezprzewodowych należy prostota tworzenia domowych czy biurowych infrastruktur pozbawionych kabli; możliwość korzystania w małych miejscowościach z usług lokalnych operatorów, umożliwiających często jako jedyni stały dostęp do sieci; możliwość bezpłatnego użytkowania w ramach hot – spotów czy wreszcie niemal nieograniczona mobilność.

Ogromną i ciągle rosnącą popularnością cieszą się rozwiązania oparte na Internecie mobilnym. Największą tego zasługą jest z pewnością rozbudowanie dostępnej infrastruktury, dzięki czemu transfer nie tylko zaczął przypominać ten osiągany za pomocą rozwiązań tradycyjnych, ale także systematyczne pokrywanie zasięgiem coraz większych obszarów kraju. Internet mobilny jest obecnie wykorzystywany nie tylko na laptopach i notebookach, ale również na małych netbookach, tabletach i smartfonach.

Internet mobilny stosunkowo niedawno osiągnął poziom na tyle rozwinięty, by jego użytkowanie było satysfakcjonujące. Jeszcze nie tak odległe są czasy, kiedy sieć telefonii pracowała w trybie 2G, oznaczającym wykorzystanie  trybu GPRS (30-80 kb/s) i EDGE (do 236.8 kbit/s). Dopiero nadejście technologii 3G pozwoliło na osiąganie prędkości, umożliwiających komfortowe przeglądanie zasobów sieci (HSDPA i HSUPA, obieranie danych do 21,6 Mbit/s, wysyłanie do 5,76 Mbit/s). Dzięki zdobywającej coraz większą popularność sieci 4G możliwy będzie transfer rzędu 70 Mb/s, realnie w Polsce funkcjonuje on jak dotąd z prędkościami około 4Mb/s.

Internet mobilny pozwala cieszyć się dostępem do sieci z niemal każdego miejsca w kraju, a co najważniejsze do korzystania z niej wystarczy nowoczesny telefon komórkowy i zakupienie paczki danych, by nie narażać się na zbędne koszty. Także zakup tego typu dostępu w wersji z zewnętrznym modemem na USB pozwala na czerpanie przyjemności z surfowania po sieci nie tylko z laptopa, ale także z dowolnego komputera, w tym stacjonarnego, do którego go podłączymy. Tym, co przyciąga coraz większą liczbę klientów do korzystania z mobilnej sieci jest rozszerzanie zasięgu najnowszych generacji poza największe polskie miasta.

Internet zrewolucjonizował życie ludzi końca XX wieku. Mimo niedługiego okresu działania (warto przypomnieć, że dopiero w 1993 r. sieć została wypuszczona do publicznego użytkowania) znacząco zmienił on  nie tylko podejście do rozrywki i spędzania wolonego czasu, ale również – a może przede wszystkim – do pracy. Nadejście globalnej sieci, podobnie jak niegdyś rewolucja przemysłowa, przekształciło wiele naszych zachowań.

Przede wszystkim wymusił on zmiany w samym sposobie spędzana czasu, przeznaczonego na pracę. Do niedawna zdecydowanie większa część pracowników nie mogła zabierać ze sobą pracy do domu. Dziś jest to zjawisko nagminne, rosnące tempo życia wymaga coraz szybszego kończenia poszczególnych zadań, a praca wykonywana za pośrednictwem komputera stała się mobilna jak nigdy dotąd. Przedstawiciele wolnych zawodów (artyści, dziennikarze) mogą przesyłać wyniki pracy bezpośrednio do redakcji, naukowcy czy inżynierowie mogą wspólnie pracować nad kolejnymi projektami i dzielić się w ułamku sekundy odkryciami z całym światem, nauczyciele mogą prowadzić zajęcia e-learningu itp., itd. W praktyce zastosowanie Internetu umożliwiło również pracę ludziom, którzy wcześniej (na przykład ze względów zdrowotnych czy geograficznych) nie mogli jej podjąć. Sieć umożliwiła pracę zdalną w wielu zawodach, a coraz większa ilość czasu, jaką internauci spędzają przed komputerem, napędza cały rynek twórców rozmaitych portali, agencji reklamowych, sklepów internetowych czy w końcu producentom sprzętu.

Dzięki sieci można również skupić się na poszukiwaniu samego zajęcia, wystarczy monitorować kilka największych portali ogłoszeniowych i wpatrywać odpowiedniej dla swoich kwalifikacji i zainteresowań oferty. Można także bardziej aktywnie szukać form kontaktu z instytucjami zamieszczającymi takie możliwości na swoich stronach. Internet wymusił zmiany na rynku pracy, ale też dał jej możliwość tym, którzy dotąd szans na pracę nie mieli.